Deskundigen zijn stellig: het horen van stemmen betreft niet alleen mensen met een psychische aandoening, maar kan ook het gevolg zijn van chronische vermoeidheid.
© Jouwictvacature.nl - Deskundigen zijn stellig: het horen van stemmen betreft niet alleen mensen met een psychische aandoening, maar kan ook het gevolg zijn van chronische vermoeidheid.

Deskundigen zijn stellig: het horen van stemmen betreft niet alleen mensen met een psychische aandoening, maar kan ook het gevolg zijn van chronische vermoeidheid.

User avatar placeholder
- 06/02/2026

Een klok tikt weg in een stille kamer. Soms hoort iemand in die stilte plots een stem, terwijl er niemand anders is. Het klinkt als een geheim dat het brein in zichzelf fluistert. De vraag rijst waarom stemmen hoorbaar worden voor mensen die verder gezond lijken, of waar de grens ligt tussen gewone gedachten en auditieve hallucinaties. De wetenschap werpt daar steeds meer licht op, zonder het mysterie helemaal prijs te geven.

De dagelijkse realiteit van innerlijke spraak

Wie wandelt door de stad of even stilzit na een drukke dag, merkt het soms op: gedachten komen als kleine zinnen en flarden voorbij, zonder geluid. Deze innerlijke spraak brengt kleur in het dagelijks leven, geeft richting aan twijfel of herinnert aan afspraken. Het is doorgaans een stille motor achter beslissingen en plannen, voelbaar maar niet hoorbaar.

Tegelijk blijkt uit onderzoek dat niet ieder geluid dat wordt ervaren, van buiten hoeft te komen. Bij chronische vermoeidheid of uitputting raken hersenen gevoeliger voor prikkels. Stemmen, die normaal enkel binnen het denken blijven, kunnen plots scherper opvallen en zelfs als extern worden waargenomen. De grens tussen ‘binnen’ en ‘buiten’ vervaagt dan ongezien.

Wanneer de hersenen voorspellen wat ze horen

Het brein werkt nauwkeurig om onderscheid te maken tussen bewuste gedachten en echte geluiden. Dat gebeurt via een proces dat corollaire ontlading heet. Hiermee voorspellen de hersenen de zintuiglijke gevolgen van innerlijke spraak, en onderdrukken ze de auditieve reactie zodra zij een bekend signaal verwachten. Zo weet men onbewust dat de ‘stem in het hoofd’ eigen is, en geen buitenstaander.

Toch is deze verfijnde afstemming niet onfeilbaar. Uit metingen bij mensen met een psychische stoornis zoals schizofrenie, blijkt dat de hersenen soms hun eigen voorspellingen missen. De stem die uit het denken opkomt, klinkt plots als een vreemde. Niet omdat iemand aandacht tekortkomt of zich dingen inbeeldt, maar omdat het sensorisch predictiesysteem zelf in de war raakt.

Nieuwe inzichten door neurologisch onderzoek

Een eenvoudige EEG-test, waarbij proefpersonen zachtjes een klank als “bah” of “bih” in gedachten herhalen en tegelijkertijd geluid horen via een koptelefoon, maakt zichtbaar wat anders onzichtbaar blijft. Bij gezonde mensen wordt het auditieve hersensignaal afgezwakt als het externe geluid overeenkomt met de gedachte. Maar bij sommige patiënten valt het op dat de reactie juist sterker wordt: het brein beschouwt de gedachte als een stem van buitenaf.

Deze bevindingen tonen dat stemmen horen niet enkel een product van waanvoorstellingen is, maar het directe gevolg van een meetbare hersenstoornis. De intensiteit van dit effect hangt samen met de fase van de aandoening. Ook gezonde mensen, onder zware vermoeidheid, kunnen tijdelijk een gelijkaardig patroon ervaren, zonder direct ziek te zijn.

Toekomst van diagnose en begrip

De mogelijkheid om hersenactiviteit objectief te meten opent nieuwe deuren. Vroegtijdige detectie wordt haalbaar, wat behandeling toegankelijker en minder beladen kan maken. De simpele EEG-test wijst uit dat stemmen horen zich laat vangen in cijfers en patronen, los van stigma of oude denkbeelden.

De kennis haalt het fenomeen weg uit de sfeer van het onverklaarbare of het gevaarlijke. Het is geen kwestie van karakter of enkel psychische kwetsbaarheid, maar een kwestie van neurologische balans. Daarmee verschuift ook het maatschappelijk gesprek, voorzichtig, in de richting van begrip en nuchtere erkenning.

Stilte en geluid dichterbij elkaar dan gedacht

In de luwte van een gewone dag liggen de grenzen tussen gedachte en geluid verrassend dicht bij elkaar. Soms is vermoeidheid genoeg om het filter even te laten wijken. De wetenschap toont dat het meemaken van stemmen niet per se een harde scheidslijn trekt tussen ziek en gezond. Met deze inzichten wordt het wonderlijke samenspel tussen brein en ervaring telkens iets zichtbaarder, en misschien net iets minder vreemd.

Image placeholder

Al 49 jaar verdiep ik mij als amateurjournalist in alles wat ons dagelijks leven beïnvloedt. Mijn passie ligt in het ontdekken en delen van verhalen die ons verbinden en inspireren.